| Stal Alczewsk | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełna nazwa | Футбольний клуб «Сталь» Алчевськ |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Przydomek | червоно-чорно-білі (czerwono-czarno-białe) сталевари (hutnicy) |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Barwy | czerwono-czarno-białe | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data założenia | 1983 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Adres | ul. Leningradskaja 41 94204 Alczewsk |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| Stadion | Stadion Stal | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Liczba miejsc | 9 200 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Prezes | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Trener | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Liga | Persza Liha | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Rozgrywki | Persza Liha Puchar Ukrainy |
||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2007/08 | 7 miejsce | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2006/07 | 16 miejsce | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w I lidze | 2000 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
| Strona internetowa klubu | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Stal Alczewsk (ukr. Футбольний клуб «Сталь» Алчевськ, Futbolnyj Kłub "Stal" Ałczewśk) – ukraiński klub piłkarski z siedzibą w Alczewsku obok Ługańska, przy granicy z Rosją, w Zagłębiu Donieckim. Założony w roku 1983 jako Budiwelnyk.
Występuje w rozgrywkach ukraińskiej Pierwszej Lihi.
Spis treści |
Chronologia nazw:
Pierwszy zespół piłkarski w Alczewsku (od 1931 do 1961 nazywał się Woroszyłowsk (ukr. Ворошиловськ), później do 1992 Kommunarsk (ukr. Комунарськ) założono w 1935). Stal Woroszyłowsk występował w rozgrywkach Pucharu ZSRR w 1938 roku. W latach 1963—1964 miasto reprezentowała drużyna Metałurh Kommunarsk, w 1965—1990 —Kommunarec Kommunarsk. Często historię tego klubu łączą ze Stal Alczewsk.
Piłkarski klub Budiwelnyk Kommunarsk (ros. Stroitiel) został założony w 1983 roku, a jego patronem była federacja radzieckich budowlańców. Od początku z drużyną związany jest jej założyciel i legendarny trener Anatolij Wołobujew. Bezpośrednio po powstaniu drużyna grała w rozgrywkach miejskich i lokalnych w obwodzie ługańskim. Po dobrych występach klub zakwalifikował się do amatorskich mistrzostw obwodu. W sezonie 1988 został mistrzem obwodu, co pozwoliło mu reprezentować obwód ługański w amatorskich mistrzostwach Ukraińskiej SRR. Wiosną 1989 klub zdobył Puchar Obwodu i zajął trzecie miejsce w amatorskich mistrzostwach republiki.
Jesienią 1989 roku klub zmienił nazwę na Stal Kommunarsk, gdyż kontrolę nad nim przejął miejscowy kombinat metalurgiczny. Klub przekształcił się w drużynę półzawodową i rozpoczął swoje uczestnictwo w ligach ZSRR, a później niepodległej Ukrainy.
W 1992 roku już jako Stal Alczewsk, w rundzie wiosennej traktowanej jako jeden sezon, zajął 9 miejsce w Perszej Lidze (na 14 zespołów). W kolejnym sezonie 1992/93 jest to miejsce 10 (na 22 zespoły), jednak od roku 1994 Stal Alczewsk zalicza się do ligowej czołówki. Potwierdzeniem jest czwarte miejsce podopiecznych Anatolija Wołobujewa w Pierwszej Lidze na 20 zespołów. W kolejnym tłustym sezonie 1995/96 drużyna była trzecia. W 1996/97 – miejsce szóste (na 24), w 1997/98 – czwarte (na 22) i awans do 1/16 Pucharu Ukrainy, gdzie Stal Alczewsk okazała się minimalnie gorsza od Metałurha Zaporoże ulegając w dwumeczu 0:1 (0:0 i 0:1). W 1998/99 roku drużyna zajmuje dopiero 9 miejsce w Pierwszej Lidze (na 20 zespołów) i przegrywa batalię o 1/8 finału pucharu z Metałurhiem Mariupol.
Sezon 1999/00 przynosi największy sukces w dziejach klubu, drugie miejsce na finiszu rozgrywek (w gronie 18 drużyn), co prawda awansu nie daje, jednak fakt, że pierwsze były rezerwy Dynama-2 Kijów sprawia, że klub po raz pierwszy w historii awansuje do Wyższej Lihi. W pucharze ponosi porażkę już w drugiej rundzie z CSKA Kijów, zaś rezerwy Stal-2 Alczewsk po raz pierwszy awansują do Drugiej Lihi (grupa wschodnia, C). Pierwszy sezon w ekstraklasie nie spełnił jednak oczekiwanych nadziei. Debiut drużyna przegrała u siebie 1:2 z CSKA Kijów 12 lipca 2000 roku. Cały sezon zakończyła na przedostatnim, 13 miejscu, wyprzedając jedynie Nywę Tarnopol i spadła z ligi. W Pucharze Ukrainy przyszło Stali zaznać gorycz porażki w drugiej rundzie, kiedy lepszy okazał się trzecioligowy Sokił Złoczów.
W kolejnym sezonie spadkowicz zajmuje 6 miejsce (na 18) w Pierwszej Lidze i dochodzi do 1/8 finału krajowego pucharu, gdzie ulega Dynamu Kijów 0:2. Drużyna rezerw Stal-2 Alczewsk spada z Drugiej Lihi. W sezonie 2003/2004 Stal zajmuje 5 miejsce (na 18) w rozgrywkach Pierwszej Lihi i dochodzi do ćwierćfinału Pucharu Ukrainy, gdzie odpada po dwumeczu z Szachtarem Donieck (0:0 i 1:3).
Sezon 2004/05 to kolejny triumf drużyny z Alczewska. Po raz pierwszy w historii drużyna wygrywa rozgrywki Pierwszej Lihi i z 77 punktami wyprzedza Arsenał Charków. Drugi w historii awans stał się faktem. W Pucharze Ukrainy drużyna odpada w trzeciej rundzie po porażce 1:2 z Dnipro Dniepropetrowsk. Pierwszy mecz w sezonie 2005/06 Stal przegrywa z kretesem w Doniecku z Metałurhiem 0:5. Na pierwsze punkty musiała czekać dopiero do czwartej kolejki i remisu 2:2 z Wołyniem Łuck, zaś w kolejnej wygrała 1:0 w Dniepropietrowsku, przy pustych trybunach zamkniętego dla kibiców stadionu Dnipro. Po sezonie 2006/07 klub znowu spada do Pierwszej Lihi.
Bramkarze:
1.
Andrij Komarickij
12.
Wadym Starcew
40.
Swiatosław Markanycz
Obrońcy:
2.
Andrij Gawriuszow
3.
Ołeksandr Połowkow
4.
Iwan Szuga
5.
Serhij Połuszyn
16.
Dmytro Gorbuszyn
18.
Dmytro Podgajnyj
21.
Dmytro Romanenko
28.
Wiaczesław Mitrofanow
29.
Jurij Kondakow
32.
Ołeksij Chramcow
Pomocnicy:
8.
Andrij Danajew
9.
Giorgi Cimakuridze
14.
Dmytro Bojko
16.
Artem Kasjanow
17.
Serhij Artiomow
19.
Roman Konowałow
22.
Ołeksandr Kurnewycz
23.
Ołeh Łysenko
24.
Burnel Okona-Stazi
26.
Florin Pirvu
27.
Gómez García
Napastnicy:
6.
Rusłan Jermolenko
7.
Ara Akowjan
10.
Serhij Serneckij
11.
Rusłan Zejnałow
13.
Ołeksandr Sawanczuk
20.
Ołeksandr Żdacha
25.
Petro Kondratiuk
30.
Serhij Tretiak
Trener:
Anatolij Wołobujew
stock | retire | vm
Why are we here?
All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License
This page is cache of Wikipedia. History