Seu de San Per de Chaca


Loncha chica d'a Seu

A Seu de San Per de Chaca, n'a comarca aragonesa d'a Chazetania, ye una d'as construzions més anticas e representatibas de l'arte romanico d'Aragón e de tot lo surueste europeu. Empezipió á construyir-se cuasi á lo mesmo tiempo que a seu de Santiago de Compostela, n'o zaguer cuartal d'o sieclo XI, como seu bispal e capeza d'o Reino d'Aragón, per iniziatiba d'o rei Sancho Remíriz, que eba obtenito lo basallache baticán dimpués d'o biache suyo ta Roma en 1068. En pagas, li atorgoron a seu bispal ta Chaca, ta part d'alabez capital d'o reino.

Contenius

Estoria

Portalata prenzipal d'a Seu

O rei Sancho Remíriz atorgó fueros de ziudat ta Chaca en 1077, que ostentó a capitalidat d'o reino d'Aragón entre 1035 e 1096. D'esta traza Chaca esdebenió una seu diozesiana, cosa que feba nezesaria la construzión d'una seu. Encara que a calendata no ye prou clara, se i puet distinchir dos etapas. Una primera, alto u baixo entre 1077 e 1082, e una segunda, entre 1104 e 1130.

N'o dezenio d'os 20 d'o sieclo XVI, se i adibe belas añadienzias, como las bueltas d'as naus laterals, d'o gotico tardán, e las portalatas d'as nuebas capiellas de Sant Sabastián, Sant Agostín, Anunziazión e Santa Ana. En zaguerías, ya n'o Renaximiento, se i adibe las capiellas de Sant Miquel e d'a Trinidat, de 1572. En 1598 se fa la buelta d'a nau zentral e en ella se i ubre finestrals.

N'o sieclo XVII, se remata la construzión d'o retable e se reconstrui o claustre per l'actual, barroco, á las acabanzas d'o sieclo. En ixe mesmo periodo se construi a capiella de Santa Orosia, prinzipal elemento barroco d'o temple.

N'as zaguerías d'o sieclo XVIII, se sustitui l'abside romanica e se i debanta una de nueba, decorata con pinturas de Manuel de Bayeu, cuñato de Francho de Goya, entre 1792 e 1793.

Actualment se presienta como candidata ta estar declarata Patrimonio d'a Umanidat.

Caracteristicas

Campanal.
Interior.

O esterior

N'a frontera d'a seu se i troba l'atrio e la portalata, l'arco de radio més gran d'a cuala, semizercular, enlaza con a nau zentral, de buelta de cañón, d'o interior d'o temple. N'a paret zaguera d'a seu i trobamos un altro porche con arco de meyo punto e timpán modificato n'o Renaximiento. N'o tocant á las absides, d'o romanico se'n conserba so co que la que da cara t'o sur, ya que a zentral e a d'o norte se refizioron, como debandito ye, n'o sieglo XVIII.

O interior

O temple consta d'una nau prinzipal, flanqueyata per altras dos més chicas, que cadaguna enlaza con una d'as absides. Cada muro entre as naus ye formato per tres pilars zelindricos que s'alternan con altros tres cruziformes, cada parella emparando un arco de meyo punto. A cupula se refirma sobre o cruzero per meyo de trompas u suportes conicos e arcos de meyo punto de refuerzo. Ye a cupula romanica més antica á tota España.

Binclos esteriors


 
Seus d'Aragón

Basilica d'o Pilar | Nuestra Siñora d'a Güerta de Tarazona | O Salbador d'Albarrazín | O Salbador de Zaragoza | San Bizén de Roda de Isabana | San Per de Chaca | Santa María de Tergüel | Santa María de Uesca | Santa María de l'Asunzión de Balbastro | Santa María d'o Romeral de Monzón






stock | retire | vm
Why are we here?
All text is available under the terms of the GNU Free Documentation License
This page is cache of Wikipedia. History